sobota, 18 kwietnia 2015

Rozdział 2

Drzwi w głębi szafy otworzyły się. Był tam mały czerwony pokoik. Na półkach były kajdanki, sznurki itp. rzeczy. Pod sufitem wisiały haczyki.
-Co... co to jest?
-Pokój... zabaw.
-Ile dziewczyn już tu było?
-Nie wiem. Mój ojciec w młodości się tym zajmował. Gdy umierał... powiedział że teraz kolej na mnie.
-Twój ojciec nie żyje?
-Nie.
-Przykro mi. Ale po co mi to pokazujesz?
-Wiem że mnie kochasz i chcesz ze mną być. A ja jestem inny niż mój ojciec. I nie lubię zaskakiwać dziewczyn.
-Czy ty sugerujesz...
-Tak. Jeśli mnie takiego pokochasz to tak. Będziemy tu przychodzić- przerwał jej zbliżając się do niej.
-Czyli jestem twoją dziewczyną?
-Mhm. To pokój tylko dla nas. Nie jestem taki jak mój ojciec. Jeśli pokocham to nie zranię. Nie sprowadzam sobie lasek na jedną noc- musnął jej szyję.
-Mm ile mamy czasu?
-Prawie 2h. A co?
-To dużo ?
-Na wszystko? Za mało. Ale jeśli chcesz możemy zacząć.
Jej ręka powędrowała do spodni Maxiego.
-Mogę?- spytała.
-Mhm..
Oparł się o ścianę. Uklękła powoli ściągając mu spodnie. Za dużo na pierwszy raz ? Jego słowa jakoś na nią wpłynęły. Wiedziała że jej nie zdradzi, że on też to czuje. Dotknęła jego przyjaciela przez materiał bokserek. Zdjęła je. Dotykała go czule. Gdy poczuła że jest idealny włożyła go do ust. Ruszała się w przód i w tył. Było mu dobrze. Robiła to świetnie jak na pierwszy raz. Była z chłopakiem którego kochała od lat. Była szczęśliwa. Może i była to taka "niegrzeczna" miłość. Ale uwierzyła w jego słowa.
-Dobra, już- przerwał jej i ubrał spodnie - To był test. Gdybyś mnie nie kochała nie zrobiłabyś tego. Czekałem przez kilka lat. I mam cię.
Złapał ją za rękę.
-Zmieniłam się przez ciebie. Byłam inna.
-Wiem, Naty. Wiem- przyciągnął ją do siebie i pocałował.
-Ty... tak na poważnie ? Chcesz ze mną być?- spytała.
-Tak. Bardzo- znowu ją pocałował.
-Muszę iść. Późno się robi.
-Wpadnij jutro po zajęciach.
-Jasne.
Naty wyszła. To było...wow. W takiej sytuacji i to z chłopakiem którego kochała. Myśląc o związku z nim miała na myśli zwykłą miłość a nie taką "niebezpieczną".
##################################
Pff za krótki ?
Też tak uważam ;/
Trochę zboczony..?
Dzięki za 7 komentarzy ^^
To... do następnego, nie ?



piątek, 27 marca 2015

Rozdział 1

Podobał jej się chyba od zawsze. Mimo, że on jej nie lubił ona go kochała. Do czasu aż zaprzyjaźniła się z Ludmiłą. Ona zmieniła jej pogląd na świat. Teraz była oschła dla wszystkich. Nawet dla niego.
***
Weszła z Ludmiłą do studia.
-Przejście!-krzyknęła blondynka a wszyscy którzy stali na jej drodze odsunęli się. Dziewczyny zadowolone poszły do swoich szafek.
-Natalia przynieś mi butelkę wody- zarządziła Ludmiła.
-Mhm. Zaraz wracam.
Natalia bez problemu robiła wszystko o co poprosiła ją Ferro. Była jej wdzięczna za zmiany które zaszły w jej życiu. Kupiła wodę w automacie i chciała wrócić do Ludmiły ale gdy się odwróciła wpadła na NIEGO.
-Uważaj jak łazisz-syknęła.
-Uważaj co mówisz-wyminął ją. Jak mogłam go kochać? myślała. Zaniosła wodę blondynce.
-Dzięki. Co masz taką minę?
-Wpadłam na tego dupka.
-Kogo?
-No Maxiego
-Mhm. Nie rozumiem jak mogłaś być w nim zakochana. Przecież to ostatni cham !
-Ja też tego nie rozumiem. Idziemy na zajęcia?
-Jasne.
Maxi rzeczywiście był chamem i egoistą. Nawet większym od Ludmiły. Większość dziewczyn się w nim kochało. Miły był tylko dla swojej siostry Lary i kuzynki Francesci. Jeśli do jego siostry przychodzili znajomi ze studia po prostu szedł do pokoju i włączał głośną muzykę. Fran i Lara różniły się od niego. Były pomocne i miłe dla wszystkich.
***
Natalia położyła się do łóżka koło 23 w nocy. Mimo późnej pory nie mogła spać. W głębi serca nadal kochała Maxiego. Jakiś czas przed tym jak zaczęła przyjaźnić się z Ludmiłą on się zmienił. Wcześniej był inny. Kompletnie inny...
***
-Witajcie kochani!- Angie weszła do sali- Dzisiaj i przez kolejne trzy dnie będziemy pracować w parach! Każdej dziewczynie wylosuję partnera.
-Francesca i Diego
-Ludmiła i Federico
-Lara i Leon
-Violetta i Alex
-Naty i Maxi
Naty spojrzała na nauczycielkę wzrokiem typu "Że What?!".
-Więc tematem piosenek ma być miłośc.
-Ludmiła jak my z nimi...
-Mów za siebie Naty...-  blondynka patrzyła na Fede zamarzonym wzrokiem.
-Znowu będziesz za nim latać?
-Przecież nie dał mi kosza...
-Pff... miłość- prychnęła.
-Mam nadzieję, że się postarasz bo nie chcę mieć przez Ciebie złej oceny- usłyszała Natalia za plecami. Odwróciła się i zobaczyła Maxiego.
-Wal się.
-Uuu jaka ostra.
-Zostaw ją debilu- Ludmiła stanęła w obronie przyjaciółki. Wyminął blondynkę i szepnął Natali do ucha:
-O 3 u mnie. Chyba wiesz gdzie mieszkam.
Nie czekając na odpowiedź poszedł dalej.
-A tym czasem zaśpiewajcie Es mi pasion!- zarządziła Angie.
***
Doskonale wiedziała gdzie on mieszka. Zapukała niepewnie. Po chwili w drzwiach stanął Maxi.
-Wlaź- rzucił i skierował się do swojego pokoju. Natalia zamknęła drzwi i ruszyła za chłopakiem. Jego pokój był kolorowy. Na ścianach wisiały  czapki, słuchawki, gitara i plakaty znanych artystów. W rogu stał keyboard. Na meblach były naklejki z mikrofonami, instrumentami i nutkami.  Na szafeczce przy łóżku była ramka ze zdjęciem. Zdjęciem z pierwszego roku w studiu.  Cała ich grupa.
-Wow...- wyszeptała Natalia.
-Co?- spojrzał na nią.
-Piękny pokój.
-Dzięki.  Wiesz że jesteś tu tylko z powodu tego zadania?
-Mhm- spuściła głowę. Poczuła że cały czas go kocha.
-Ale nie musi tak być- szepnął jej do ucha.
-Co masz na myśli?
-Poza studiem jestem trochę... inny- przyłożył delikatnie wargi do jej policzka.
-Maxi...- odepchnęła do lekko.
-Nie podobam ci się? Dobrze wiem że jesteś we mnie zakochana od samego początku.
-Ssskąd wieesz?
-Kochanie nie zostawia się pamiętnika w sali od śpiewu. Tak się składa... że ty też mi się podobasz. Skoro masz już 18 lat wiem że traktujesz miłość na poważnie. Ja mam 19. Czekałem na Ciebie rok- zbliżył usta do jej ucha-Razem będziemy niesamowici. Najlepsi. Niebezpieczni...-złożył zmysłowy pocałunek na jej szyi.
-Przestań. Skupmy się na piosence-odepchnęła go. Mówiła to wbrew woli.
-Okey. A później pogadamy.
Zdjął ze ściany gitarę a z szafki wyjął zeszyt i długopis. Podał je dziewczynie a sam wziął instrument. Gdy on stroił gitarę ona przeglądała zeszyt w którym były skomponowane piosenki.
-Voy por ti. Piękna- stwierdziła dziewczyna.
-Myślisz?
-Zupełnie jak nie ty.
-Już mówiłem. Poza studiem jestem inny.
-Czemu?
-Piszemy tą piosenkę?
-Em... okey.
Maxi zagrał jakąś melodię.
-A może... zaśpiewamy Voy por ti?- zaproponowała.
-Dobry pomysł.
Ćwiczyli kilka razy aż wszystko było idealnie.
-Szybko poszło- stwierdziła.
-Mamy trochę czasu dla siebie. Lara wraca za dwie godziny-usiadł blisko niej.
-Maxi, proszę cię...
-Wiem że mówisz to wbrew siebie. Kochasz mnie.
Nic nie powiedziała. On wstał i podał jej rękę.
-Chodź. Coś ci pokażę.
Natalia złapała jego dłoń i wstała. Chłopak zaciągnął ją do szafy.
-Wejdź-otworzył drzwiczki mebla.
-A co? Narnia tam jest?
-Wejdź- powtórzył. Spojrzała na niego niepewnie ale wykonała polecenie. Szafa była wielka a na jej końcu były drzwi.
-Co tam jest?
-Zobaczysz.
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
Pff...
W końcu się wzięłam i napisałam ;)
Dopiero zaczynam więc...
To tyle ^^